Norweski dokument pobytowy do pracy - wskazówki dotyczące zdjęcia
Gdy składasz wniosek o norweski dokument pobytowy do pracy, złóż wraz z wnioskiem cyfrowy plik zdjęcia[1].
Kto robi Ci zdjęcie
Do wniosku należy złożyć cyfrowy plik zdjęcia[1].
Postępuj zgodnie z instrukcjami pracowników urzędu[1]. Możesz również użyć powyższego narzędzia, aby przećwiczyć pozę, sprawdzić zdjęcie lub przygotować kopię do innych celów.
Rozmiar i wymiary zdjęcia
Opublikowane wytyczne nie określają wymiarów wydruku[2]. Często stosuje się kadr o wymiarach 35 × 45 mm (1,38 × 1,77 cala), ale nie jest to oficjalny rozmiar zdjęcia do zezwolenia na pobyt.
Opublikowane wytyczne nie podają wymaganej wysokości głowy[2]. Kadr 35 × 45 mm jest często stosowany, ale nie jest to oficjalny wymiar.
Tło i oświetlenie
Wskazówki dotyczące zdjęcia wymagają równomiernego oświetlenia tła i twarzy, ale nie określają koloru tła[2].
Do wniosku należy złożyć cyfrowy plik zdjęcia[1].
Wyraz twarzy i zasady dotyczące ust
Wskazówki dotyczące zdjęcia wymagają neutralnego wyrazu twarzy i zamkniętych ust[2].
Podczas sesji rozluźnij twarz. Nie uśmiechaj się, nie marszcz brwi i nie rozchylaj ust. Patrz prosto w obiektyw aparatu z naturalnym, spokojnym wyrazem twarzy.
Ograniczenia dotyczące okularów i nakrycia głowy
Na zdjęciu do dokumentu pobytowego nie wolno mieć okularów[2]. Nawet jeśli nosisz okulary korekcyjne na co dzień, musisz je zdjąć przed zrobieniem zdjęcia[2].
Zazwyczaj nie nosi się nakrycia głowy[2]. Można je nosić z powodów religijnych lub innych szczególnych przyczyn, takich jak choroba, jeśli podobnego nakrycia oczekuje się podczas okazywania dokumentu. Nie może ono zasłaniać żadnej części twarzy ani większej części głowy, niż to konieczne[2]. Zdjęcie okularów pozwala uniknąć odblasków na szkłach i zasłaniania oczu przez oprawki.
Wymagania dotyczące dzieci i niemowląt
W przypadku kart pobytu dzieci poniżej 6. roku życia dostarczają zdjęcie; dzieci w wieku od 6 do 10 lat dostarczają zdjęcie i odciski palców; dzieci powyżej 10. roku życia dostarczają zdjęcie, odciski palców i podpis[1].
Dzieci i dorośli podlegają tym samym wymaganiom dotyczącym zdjęcia twarzy[2]. Zdjęcie jest wymagane do karty pobytu w każdym wieku[3].
Przygotowanie i ćwiczenia w domu
Ponieważ do wniosku składasz cyfrowy plik zdjęcia[1], nie będziesz składać samodzielnie wydrukowanego zdjęcia do głównego wniosku. Wcześniejsze przygotowanie pomoże Ci jednak przyzwyczaić się do neutralnego wyrazu twarzy i pozowania bez okularów.
Możesz użyć powyższego narzędzia, aby przygotować zdjęcie do innych celów.
Przed spotkaniem w sprawie danych biometrycznych
Zanim udasz się na spotkanie w policji lub placówce służby zagranicznej, sprawdź dokumenty i szczegóły spotkania. Zaplanuj przybycie kilka minut wcześniej, aby spokojnie przygotować się na swoją kolej.
Załóż proste ubranie bez wyrazistych wzorów i logo. Ponieważ do wniosku składasz cyfrowy plik zdjęcia[1], nie musisz wcześniej drukować papierowych kopii. Skup się na przestrzeganiu zasad dotyczących wyrazu twarzy, zdjęciu okularów i odsłonięciu głowy, chyba że przysługuje Ci wyjątek z powodów religijnych lub medycznych[2].
Często zadawane pytania
Czy muszę przynieść własne zdjęcie do norweskiego dokumentu pobytowego do pracy?
Do wniosku należy złożyć cyfrowy plik zdjęcia[1].
Jaki rozmiar ma zdjęcie do dokumentu pobytowego?
Opublikowane wytyczne nie określają wymiarów wydruku. Często stosuje się kadr o wymiarach 35 × 45 mm (1,38 × 1,77 cala), ale nie jest to oficjalny rozmiar[2].
Czy na oficjalnym zdjęciu mogę mieć okulary?
Nie, na zdjęciu do dokumentu pobytowego nie wolno mieć okularów[2].
Czy dzieci muszą mieć zrobione zdjęcie?
Tak, dzieci w każdym wieku muszą mieć zrobione zdjęcie zgodnie z tymi samymi wymaganiami dotyczącymi fotografii twarzy co w przypadku paszportu[3].
Czy urząd określa kolor tła?
Wskazówki wymagają równomiernego oświetlenia twarzy i tła, ale nie określają koloru tła[2].
Co założyć na spotkanie w sprawie danych biometrycznych?
Załóż proste ubranie bez wyrazistych wzorów. Pamiętaj, że musisz zdjąć okulary i odsłonić głowę, chyba że przysługuje Ci wyjątek z powodów religijnych lub medycznych[2].