มอนเตเนโกร

รูปถ่ายใบอนุญาตถิ่นฐานมอนเตเนโกร (32×41 มม.)

ขนาดที่ต้องการ: 32×41 มม. (1.26×1.61 นิ้ว) รูปถ่ายของคุณจะถูกประมวลผลบนอุปกรณ์ของคุณ

หน่วยงานผู้ออกเอกสารไม่ได้เผยแพร่ขนาดรูปถ่ายสำหรับเอกสารนี้โดยเฉพาะ สตูดิโอจึงใช้ขนาดที่มีการขอมากที่สุด โปรดตรวจสอบกฎระเบียบปัจจุบันกับหน่วยงานหรือองค์กรที่ออกเอกสารก่อนสมัคร

ไม่มีภาพถ่ายที่เลือก

อัปโหลดภาพบุคคลจากโทรศัพท์ หรือถ่ายภาพด้วยกล้อง

ยังไม่ได้เลือกภาพถ่าย

ข้อกำหนดของภาพถ่าย

  • ขนาด: 32×41 มม. (1.26×1.61 นิ้ว)
  • ขนาดศีรษะ: หน่วยงานไม่ได้กำหนด
  • พื้นหลัง: สีขาว
  • ความเป็นส่วนตัว: ประมวลผลบนอุปกรณ์ของคุณ โดยไม่มีการอัปโหลดภาพถ่าย

พื้นหลัง

เลือกสีพื้นหลังที่ยอมรับ การประมวลผลนี้เกิดขึ้นบนอุปกรณ์ของคุณ

ข้อกำหนดอย่างเป็นทางการ

ชื่อทางการDozvola za privremeni boravak / dozvola za stalni boravak
วิธีการส่งอัปโหลดแบบดิจิทัล
ขนาดรูปถ่าย32×41 มม. (1.26×1.61 นิ้ว)
ความสูงของศีรษะ (จากคางถึงด้านบนสุดของศีรษะ)หน่วยงานไม่ได้กำหนด
ฉากหลังสีขาว
แว่นตาถอดออก เว้นแต่จะไม่สามารถถอดได้ด้วยเหตุผลทางการแพทย์
การคลุมศีรษะเฉพาะเหตุผลทางศาสนาหรือการแพทย์เท่านั้น และต้องเห็นใบหน้าชัดเจน
สีหน้าเป็นกลาง ปิดปาก ลืมตา

คู่มือรูปถ่ายใบอนุญาตมีถิ่นพำนักในมอนเตเนโกร

การเตรียมตัวขอใบอนุญาตมีถิ่นพำนักในมอนเตเนโกรต้องมีขั้นตอนเฉพาะสำหรับการยื่นคำขอของคุณ คู่มือนี้จะอธิบายกฎระเบียบที่เป็นทางการและวิธีที่คุณสามารถเตรียมรูปถ่ายของคุณ

ขนาดและข้อกำหนดที่เป็นทางการ

แหล่งข้อมูลเกี่ยวกับใบอนุญาตพำนักที่อ้างถึงไม่ได้ระบุขนาดรูปถ่ายไว้[1][2] การครอบตัดขนาด 32×41 มม. (1.26×1.61 นิ้ว) เป็นขนาดตั้งต้นที่ใช้งานได้จริง โดยอิงจากขนาดรูปถ่ายเอกสารการเดินทางของมอนเตเนโกร ทั้งนี้ แหล่งข้อมูลไม่ได้ระบุว่าผู้ยื่นคำขอส่วนใหญ่นิยมใช้ขนาดนี้

การรู้ว่าข้อกำหนดอาจเปลี่ยนแปลงได้ช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงความล่าช้าที่ไม่คาดคิด สำนักงานท้องถิ่นอาจมีความคาดหวังเฉพาะสำหรับเอกสารของคุณ การตรวจสอบล่วงหน้าช่วยประหยัดเวลาและป้องกันความหงุดหงิดระหว่างการนัดหมายของคุณ[1][2]

เมื่อคุณจัดการกับรูปภาพตัวอย่าง การรักษาขนาดให้แม่นยำจะช่วยให้คุณเห็นภาพที่ชัดเจนว่าการจัดวางกรอบเป็นอย่างไร แม้ว่าทางรัฐบาลจะเป็นผู้ถ่ายรูปถ่ายจริง แต่การมีสำเนาตัวอย่างจะช่วยให้คุณคุ้นเคยกับรูปแบบการจัดวางและองค์ประกอบภาพ

วิธีที่เจ้าหน้าที่ถ่ายรูปของคุณ

เมื่อคุณยื่นคำขอ เจ้าหน้าที่จะถ่ายภาพ เก็บลายนิ้วมือ และบันทึกลายมือชื่อเป็นดิจิทัล[2]

เจ้าหน้าที่จะถ่ายรูปเมื่อคุณยื่นคำขอ ดังนั้นคุณจึงไม่ต้องเตรียมรูปถ่ายที่พิมพ์ออกมา[2]

เนื่องจากสำนักงานจัดการขั้นตอนนี้โดยตรง คุณจึงไม่ต้องกังวลกับการนำรูปถ่ายที่พิมพ์ของคุณเองไปยื่นในขั้นตอนสุดท้าย แต่ให้มุ่งเน้นไปที่การรวบรวมเอกสารอื่นๆ ที่จำเป็นและเตรียมตัวสำหรับการนัดหมายที่กระทรวงมหาดไทย[1][2]

สีหน้าและตำแหน่งศีรษะ

แหล่งข้อมูลเกี่ยวกับใบอนุญาตมีถิ่นพำนักที่อ้างอิงไม่ได้ระบุเกณฑ์สำหรับสีหน้าหรือตำแหน่งของปาก[1][2]

สำหรับรูปถ่ายตัวอย่าง ให้ตั้งศีรษะตรงและหันหน้าเข้าหากล้องโดยตรง แหล่งข้อมูลเกี่ยวกับใบอนุญาตมีถิ่นพำนักที่อ้างอิงไม่ได้ระบุเกณฑ์สำหรับตำแหน่งศีรษะ

ทำใบหน้าให้ผ่อนคลายและปิดปากให้สนิทสำหรับรูปถ่ายตัวอย่างของคุณ การมองตรงไปที่เลนส์ช่วยสร้างภาพที่ชัดเจนซึ่งแสดงรูปลักษณ์ตามธรรมชาติของคุณโดยไม่มีมุมหรือเงาที่แปลกตา

แว่นตาและเครื่องประดับศีรษะ

แหล่งข้อมูลเกี่ยวกับใบอนุญาตมีถิ่นพำนักที่อ้างอิงไม่ได้ระบุว่าอนุญาตให้สวมแว่นตาหรือไม่[1][2]

แหล่งข้อมูลเกี่ยวกับใบอนุญาตมีถิ่นพำนักที่อ้างอิงไม่ได้ระบุเกณฑ์สำหรับเครื่องประดับศีรษะ[1][2]

แหล่งข้อมูลเกี่ยวกับใบอนุญาตมีถิ่นพำนักที่อ้างอิงไม่ได้อธิบายเกณฑ์สำหรับแว่นตาหรือเครื่องประดับศีรษะ

กฎเกี่ยวกับพื้นหลังและแสง

แหล่งข้อมูลเกี่ยวกับใบอนุญาตชาวต่างชาติที่อ้างอิงไม่ได้ระบุสีพื้นหลังหรือมาตรฐานแสงสว่าง[1][2]

สำหรับรูปถ่ายตัวอย่าง ให้หันหน้าเข้าหาแหล่งกำเนิดแสงที่นุ่มนวล เช่น หน้าต่าง เพื่อลดเงาที่เข้ม

ยืนห่างจากผนังพื้นหลังของคุณเล็กน้อยเพื่อลดเงาด้านหลังศีรษะของคุณ แสงธรรมชาติจากหน้าต่างบานใหญ่จะใช้งานได้ดีที่สุดเมื่อคุณต้องการผลลัพธ์ที่ชัดเจนและสว่างโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์สตูดิโอราคาแพงหรือไฟมืออาชีพ

ก่อนการนัดหมายของคุณ

การพำนักชั่วคราวและการอนุญาตทำงานจะออกเป็นใบอนุญาต ใบอนุญาตมีถิ่นพำนักถาวรคือเอกสารใบอนุญาตทั่วไปประเภทเดียวกัน[1][2]

ก่อนไปที่สำนักงานที่เจ้าหน้าที่ถ่ายรูป ให้รวบรวมเอกสาร เอกสารประจำตัว และแบบฟอร์มใบสมัครทั้งหมดของคุณ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าหนังสือเดินทางของคุณยังไม่หมดอายุและพร้อมที่จะแสดงพร้อมกับแบบฟอร์มการมีถิ่นพำนักของคุณ[1][2]

การเตรียมและการพิมพ์รูปถ่ายตัวอย่าง

คุณสามารถใช้เครื่องมือนี้เพื่อจัดเรียงรูปภาพตัวอย่างบนแผ่นกระดาษที่พิมพ์ได้

การพิมพ์แผ่นกระดาษที่ตู้คีออสในท้องถิ่นช่วยให้คุณถือสำเนาจริงไว้ในมือได้ เพียงแต่จำไว้ว่ารูปถ่ายใบสมัครที่เป็นทางการจริงของคุณจะยังคงถูกถ่ายโดยสำนักงานรัฐบาลในระหว่างการนัดหมายที่เป็นทางการของคุณ[1][2]

คำถามที่พบบ่อย

ฉันจำเป็นต้องนำรูปถ่ายที่พิมพ์มาเองสำหรับใบอนุญาตพำนักในมอนเตเนโกรหรือไม่

ไม่ต้อง กระทรวงมหาดไทยจะถ่ายภาพ เก็บลายนิ้วมือ และบันทึกลายมือชื่อเป็นดิจิทัลของคุณเมื่อคุณยื่นคำขอด้วยตนเอง[1][2]

ขนาดใดที่นิยมใช้หากไม่มีการเผยแพร่ขนาดที่เป็นทางการ?

แหล่งข้อมูลที่อ้างอิงไม่ได้เผยแพร่ขนาดรูปถ่าย การครอปภาพขนาด 32×41 มม. (1.26×1.61 นิ้ว) เป็นค่าเริ่มต้นที่ใช้งานได้จริงโดยอ้างอิงจากขนาดที่ใช้สำหรับรูปถ่ายเอกสารการเดินทางของมอนเตเนโกร

ฉันสามารถสวมแว่นตาในรูปถ่ายใบอนุญาตมีถิ่นพำนักของฉันได้หรือไม่?

แหล่งข้อมูลเกี่ยวกับใบอนุญาตมีถิ่นพำนักที่อ้างอิงไม่ได้ระบุว่าอนุญาตให้สวมแว่นตาหรือไม่[1][2]

อนุญาตให้สวมเครื่องประดับศีรษะหรือไม่?

แหล่งข้อมูลเกี่ยวกับใบอนุญาตมีถิ่นพำนักที่อ้างอิงไม่ได้ระบุเกณฑ์สำหรับเครื่องประดับศีรษะ[1][2]

มีกฎพิเศษสำหรับเด็กหรือไม่?

แหล่งข้อมูลที่เป็นทางการที่อ้างอิงไม่ได้ระบุเกณฑ์เฉพาะสำหรับทารกหรือเด็กสำหรับรูปถ่ายใบอนุญาตมีถิ่นพำนัก[1][2]