عکس گواهینامه رانندگی بین‌المللی

هیچ مشخصه جهانی واحدی وجود ندارد

هیچ اندازه عکس واحدی برای هر گواهینامه رانندگی بین‌المللی وجود ندارد. الزامات به مرجع صادرکننده بستگی دارد. به عنوان مثال، هنگ‌کنگ به یک عکس 40 در 50 میلی‌متری نیاز دارد^[2]. پیش از آماده‌سازی عکس، ابعاد را با دفتر صادرکننده خود بررسی کنید.

هنگ‌کنگ به دو عکس یکسان، جدید و اخیر نیاز دارد^[2]. لهستان به همراه درخواست به یک عکس فعلی نیاز دارد^[1]. دستورالعمل‌های صادرکننده خود را برای تعداد و نوع عکس‌های مورد نیاز بررسی کنید.

ابعاد و ارتفاع سر

این مورد از قالب 50.8 در 50.8 میلی‌متر (2 در 2 اینچ) به عنوان اندازه استودیویی استفاده می‌کند، نه به عنوان یک استاندارد جهانی رسمی. مراجع ذکر شده این اندازه یا قانون ارتفاع سر 30 تا 38 میلی‌متر را تایید نمی‌کنند. پیش از آماده‌سازی عکس، مشخصات عکس صادرکننده خود را بررسی کنید.

اگر از ابزار بالا استفاده می‌کنید، هنگام برش تصویر، مشخصات عکس مرجع صادرکننده خود را دنبال کنید. اگر چاپ خود را با دست برش می‌دهید تا با عرض و ارتفاع مورد نیاز مطابقت داشته باشد، آن را به دقت اندازه بگیرید.

رنگ‌های پس‌زمینه و نورپردازی

هنگ‌کنگ به یک پس‌زمینه ساده نیاز دارد اما رنگ آن را مشخص نمی‌کند^[2]. قوانین مرجع صادرکننده خود را برای الزامات پس‌زمینه بررسی کنید.

از نورپردازی یکنواخت استفاده کنید تا صورت شما واضح و عاری از سایه‌های تند باشد. فاصله کمی از دیوار پشت سر خود بگیرید تا از تشکیل سایه‌های تاریک روی سطح جلوگیری شود. نور طبیعی پنجره‌ای که روبه‌روی شماست به خوبی کار می‌کند، اما از نور مستقیم خورشید که باعث تنگ شدن چشم‌هایتان می‌شود خودداری کنید.

حالت چهره، عینک و پوشش سر

هنگام عکاسی، قوانین مرجع صادرکننده خود را برای حالت چهره و نگاه دنبال کنید. اگر دفتر شما الزامی کرده است، دهان خود را بسته نگه دارید و حالت چهره خنثی داشته باشید.

هنگ‌کنگ به یک عکس تمام‌رخ بدون پوشش سر نیاز دارد^[2]. قوانین مرجع صادرکننده خود را در مورد عینک و پوشش سر بررسی کنید.

گرفتن عکس در خانه

بررسی کنید که آیا مرجع صادرکننده شما اجازه می‌دهد خودتان عکس تهیه کنید یا خودش در طول درخواست عکس می‌گیرد. دستورالعمل‌های آن را برای گرفتن یا ارسال عکس دنبال کنید.

از شخص دیگری بخواهید به جای گرفتن سلفی، با استفاده از دوربین دیجیتال یا تلفن از شما عکس بگیرد. یک دستیار می‌تواند چند فوت دورتر بایستد تا کادرصاف بماند و از اعوجاجی که هنگام نگه داشتن دوربین در فاصله بازوی دست رخ می‌دهد جلوگیری شود. شانه‌های خود را صاف نگه دارید و مستقیماً به لنز نگاه کنید.

پیش از ذخیره عکس، آن را روی صفحه‌نمایشی بزرگ‌تر بررسی کنید. مطمئن شوید شانه‌هایتان صاف و سرتان در مرکز کادر است. می‌توانید چند عکس بگیرید و واضح‌ترین را انتخاب کنید.

روش‌های چاپ و ارسال

ارسال به مرجع صادرکننده بستگی دارد. لهستان به یک عکس فعلی نیاز دارد^[1] و هنگ‌کنگ به دو عکس چاپی نیاز دارد^[2]. بررسی کنید که آیا صادرکننده شما عکس‌های دیجیتال را می‌پذیرد یا به نسخه چاپی نیاز دارد.

اگر مرجع شما به عکس‌های چاپی نیاز دارد، دستورالعمل‌های آن را برای پرداخت کاغذ، ابعاد و برش دنبال کنید.

دلایل رایج رد شدن عکس‌ها

الزامات عکس بر اساس مرجع صادرکننده متفاوت است. پیش از درخواست، ابعاد و کیفیت عکس مورد نیاز را با دفتر خود بررسی کنید. مشکلات رایج عبارتند از اندازه‌های نادرست عکس، فوکوس تار، نور ضعیف، یا پوشیدن اقلامی که ویژگی‌های صورت را پنهان می‌کنند.

پیش از ارسال عکس، قوانین مرجع صادرکننده خود را برای حالت چهره، عینک، نورپردازی و پس‌زمینه بررسی کنید. همیشه پیش از بردن چاپ‌ها به دفتر، بررسی کنید که واضح و بدون لک باشند.