نامیبیا

عکس گواهینامه رانندگی نامیبیا (⁦۳۵×۴۵⁩ میلی‌متر)

اندازه مورد نیاز: ⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ). عکس شما روی دستگاهتان پردازش می‌شود.

مرجع صادرکننده یک اندازه عکس مشخص برای این مدرک منتشر نکرده است، بنابراین استودیو از اندازه‌ای که بیشترین درخواست را دارد استفاده می‌کند. قبل از درخواست، قوانین فعلی را با مرجع یا سازمانی که آن را صادر می‌کند بررسی کنید.

عکسی انتخاب نشده است

یک پرتره از گوشی خود بارگذاری کنید یا با دوربین خود عکس بگیرید.

هنوز عکسی انتخاب نشده است.

الزامات عکس

  • اندازه: ⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ)
  • اندازه سر: توسط مرجع صادرکننده تعیین نشده است
  • پس‌زمینه: سفید
  • حریم خصوصی: روی دستگاه شما پردازش می‌شود؛ عکس بارگذاری نمی‌شود

پس‌زمینه

یک رنگ تأییدشده پشت خود قرار دهید. این کار روی دستگاه شما انجام می‌شود.

مشخصات رسمی

نام رسمیکارت گواهینامه رانندگی
نحوه ارائهعکس چاپ‌شده
اندازه عکس⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ)
ارتفاع سر (از چانه تا بالای سر)توسط مرجع تعیین نشده است
پس‌زمینهسفید
عینکآن را درآورید، مگر به دلایل پزشکی امکان‌پذیر نباشد
پوشش سرفقط به دلایل مذهبی یا پزشکی، با صورت کاملاً نمایان
حالت چهرهخنثی، دهان بسته، چشم‌ها باز

آماده‌سازی عکس گواهینامه رانندگی نامیبیایی

گرفتن عکس برای کارت گواهینامه رانندگی نامیبیایی به مرکز آزمون بستگی دارد. برش ۳۵ در ۴۵ میلی‌متری یک اندازه کاربردی رایج است، نه یک بعد رسمی.

آشنایی با اندازه و دستورالعمل‌های رسمی

مقررات اجازه می‌دهد که عکس بین ⁦۳۵ × ۴۰⁩ میلی‌متر و ⁦۴۰ × ۵۵⁩ میلی‌متر باشد. آن‌ها به تصویری واضح و تمام‌رخ از سر و شانه‌های متقاضی نیاز دارند؛ پوشش سر مجاز نیست مگر اینکه وزیر اجازه دهد[1]. از مرکز آزمون خود بپرسید که آیا خودش عکس را می‌گیرد یا به عکس‌های چاپ‌شده نیاز دارد[1].

برش ⁦۳۵ × ۴۵⁩ میلی‌متری در محدوده مجاز مقرر شده یعنی ⁦۳۵ × ۴۰⁩ میلی‌متر تا ⁦۴۰ × ۵۵⁩ میلی‌متر قرار می‌گیرد[1]. از مرکز آزمون خود بپرسید که آیا خودش عکس را می‌گیرد یا به عکس‌های چاپ‌شده نیاز دارد.

دانستن اینکه چه انتظاری باید داشته باشید، استرس شما را در روز قرار ملاقات کاهش می‌دهد. پیش از ترک خانه، مطمئن شوید که مدارک و فرم‌های درخواست شما در یک پوشه مرتب شده‌اند.

چگونگی گرفتن عکس‌ها در مراکز آزمون

این مقررات پیش‌بینی کرده‌اند که در صورت وجود تجهیزات، عکس‌برداری توسط سامانه تصویربرداری انجام شود و در غیر این صورت، از عکس‌های چاپ‌شده تهیه‌شده توسط متقاضی استفاده شود[1].

در مراکزی که تجهیزات تصویربرداری ندارند، متقاضی عکس‌های چاپ‌شده را ارائه می‌کند[1]. از مرکز آزمون خود بپرسید که از کدام روش استفاده می‌کند.

اگر شعبه شما دارای سامانه دوربین دیجیتال باشد، روبه‌روی یکی از کارکنان می‌نشینید که در همان لحظه از شما عکس می‌گیرد. اگر شعبه شما این سامانه را نداشته باشد، باید نسخه‌های چاپ‌شده خود را به همراه داشته باشید.

الزامات پس‌زمینه و نکات نورپردازی

در مقررات رنگ پس‌زمینه ذکر نشده است[1]. منبع رسمی پس‌زمینه عکس خانگی را مشخص نکرده است.

نور مناسب به مرجع صادرکننده کمک می‌کند تا چهره شما را به وضوح ببیند. به جای ایستادن زیر لامپ‌های سقفی تند که سایه‌های تاریکی ایجاد می‌کنند، روبه‌روی یک پنجره بایستید تا نور ملایم و طبیعی دریافت کنید. دوربین را در سطح چشم و در فاصله حدود یک تا یک و نیم متری از صورت خود نگه دارید. از شخص دیگری بخواهید از شما عکس بگیرد تا بتوانید حالت بدن خود را صاف و چهره‌تان را طبیعی نگه دارید.

اگر لازم است در خانه عکس بگیرید، کنار یک دیوار ساده بایستید. هر شیء پشت سر خود را پاکسازی کنید تا تمرکز کاملاً روی صورت و شانه‌های شما باقی بماند.

قوانین عینک، پوشش سر و حالت چهره

مقررات ارائه‌شده قوانینی را برای عینک یا پوشش سر مشخص نکرده است[1]. اگر درباره آنچه باید برای عکس‌برداری بپوشید سوالی دارید، از مرکز آزمون خود بپرسید.

مقررات حالت چهره خنثی یا قانون بسته بودن دهان را مشخص نکرده‌اند[1]. آن‌ها به یک تصویر واضح و تمام‌رخ از سر و شانه‌های شما نیاز دارند[1].

آماده‌سازی و چاپ برگه عکس شما

اگر مرکز آزمون شما به عکس‌های چاپ‌شده نیاز دارد، از اندازه‌ای در محدوده ⁦۳۵ × ۴۰⁩ میلی‌متر تا ⁦۴۰ × ۵۵⁩ میلی‌متر استفاده کنید[1]. پیش از چاپ، روند مرکز را تأیید کنید.

اگر به عکس‌های چاپ‌شده نیاز دارید، پیش از چاپ، قالب مورد نیاز را با مرکز آزمون خود هماهنگ کنید.

هنگامی که عکس‌های خود را در خانه یا یک مغازه چاپ می‌کنید، از کاغذ عکس مات یا براق استاندارد استفاده کنید. بررسی کنید که چاپ واضح باشد و لکه جوهر یا افت کیفیت پیکسلی نداشته باشد. با استفاده از یک قیچی تیز یا برش‌دهنده کاغذ، لبه‌ها را با دقت ببرید.

دلایل رایج رد شدن عکس‌ها

در مقررات رنگ پس‌زمینه یا فهرست دلایل رد شدن عکس ذکر نشده است[1]. این مقررات به تصویری واضح و تمام‌رخ از سر و شانه، بدون پوشش سر نیاز دارند مگر اینکه وزیر اجازه دهد[1].

مقررات ابعاد و کادربندی عکس را مشخص می‌کنند، اما فاصله دوربین را مشخص نمی‌کنند[1]. از مرکز آزمون خود بپرسید که آیا خودش عکس را می‌گیرد یا به عکس چاپ‌شده نیاز دارد.

تصاویر تار، نور نامناسب یا سایه‌ها روی صورت شما می‌توانند باعث بروز مشکلاتی در باجه شوند. پیش از چاپ کردن عکس، همیشه آن را روی یک صفحه نمایش بزرگ بررسی کنید.

پیش از رفتن

صرف وقت برای بررسی دستورالعمل‌های اداره محلی به شما کمک می‌کند از سفرهای بی‌ثمر جلوگیری کنید. از پیش تماس بگیرید تا تأیید کنید که آیا آن‌ها تصویربرداری را در محل انجام می‌دهند یا از شما می‌خواهید عکس‌های چاپی فیزیکی به همراه داشته باشید.

برگه‌های درخواست خود را مرتب نگه دارید و به همراه مدارک شناسایی خود یک خودکار بیاورید تا وقتی نوبتتان رسید، آماده باشید.

چاپ و برش

چاپ نسخه‌های متعدد روی یک برگ کاغذ استاندارد در مواد مصرفی صرفه‌جویی می‌کند و نسخه‌های پشتیبان به شما می‌دهد. پیش از شروع برش، بررسی کنید که رنگ‌ها واقعی به نظر برسند و صورت شما به وضوح قابل مشاهده باشد.

قیچی خود را ثابت نگه دارید و به آرامی در امتداد خطوط برش ببرید تا هر عکس دارای لبه‌های تمیز و صاف بدون گوشه‌های کاغذی ریش‌ریش‌شده باشد.

پرسش‌های متداول

اندازه عکس گواهینامه رانندگی نامیبیا چقدر است؟

مقررات اجازه عکس‌هایی از ⁦۳۵ × ۴۰⁩ میلی‌متر تا ⁦۴۰ × ۵۵⁩ میلی‌متر را می‌دهد[1]. برش ⁦۳۵ × ۴۵⁩ میلی‌متری در آن محدوده قرار دارد.

آیا مقررات به رنگ پس‌زمینه خاصی نیاز دارند؟

مقررات رسمی رنگ پس‌زمینه را بیان نکرده‌اند[1].

آیا می‌توانم از ابزار بالا برای درخواست خود استفاده کنم؟

اگر مرکز آزمون شما عکس چاپ‌شده بخواهد، می‌توانید از ابزار برای آماده‌سازی برگه چاپ استفاده کنید. مقررات پیش‌بینی می‌کنند که عکس‌برداری در مراکز مجهز انجام شود و در صورت عدم دسترسی به تجهیزات تصویربرداری، عکس‌های چاپ‌شده توسط متقاضی ارائه شود[1].

آیا استفاده از عینک در عکس مجاز است؟

مقررات مشخص نمی‌کنند که آیا عینک مجاز است یا خیر[1]. آن‌ها به یک تصویر واضح و تمام‌رخ از سر و شانه‌های متقاضی نیاز دارند[1].

چه کسی از گواهینامه عکس می‌گیرد؟

مقررات پیش‌بینی می‌کنند که در صورت امکان، عکس توسط سامانه تصویربرداری گرفته شود. اگر مرکز چنین سامانه‌ای نداشته باشد، متقاضی عکس‌های چاپ‌شده را ارائه می‌کند[1].