شرایط و اندازه عکس کارت شناسایی ملی گینه
جزئیات مورد نیاز برای عکس درخواست کارت شناسایی ملی بیومتریک گینه را دریافت کنید. بیابید که قوانین رسمی در مورد اندازه‌ها، نحوه ارسال و اینکه چگونه ابزار بالا می‌تواند به شما در آماده‌سازی کمک کند، چه می‌گویند.
اندازه و ابعاد رسمی
کارت شناسایی ملی بیومتریک برای شهروندان گینه‌ای ۱۶ سال به بالا که شرایط قانونی را دارند صادر می‌شود[1]. این مرجع اندازه عکس را منتشر نمی‌کند. برش ۳۵×۴۵ میلی‌متر (حدود ۱.۳۸×۱.۷۷ اینچ) یک اندازه کاربردی رایج است، نه یک مشخصات رسمی.
مستندات رسمی اندازه ارتفاع سر را تعیین نمی‌کنند. دستورالعمل‌های داده شده در هنگام ثبت‌نام را دنبال کنید.
نحوه گرفته شدن عکس شما
برای درخواست اول، مقررات سال 2025 عکس‌ها را به عنوان بخشی از فرآیند درخواست رایگان در نظر می‌گیرد[1]. این مقررات نمی‌گوید که آیا این عکس‌ها در اداره گرفته می‌شوند یا متقاضیان باید یکی از آن‌ها را همراه داشته باشند. ثبت‌نام اطلاعات بیومتریک را ضبط می‌کند[1].
این مقررات شامل عکس‌ها در فرآیند رایگان درخواست اولیه می‌شود[1]. مستندات رسمی رنگ پس‌زمینه یا ابعاد عکس را مشخص نمی‌کنند[1][2].
آماده‌سازی و تمرین در خانه
حتی اگر درخواست رسمی از شما نخواهد که عکسی همراه داشته باشید، ممکن است بخواهید حالت خود را از قبل تمرین کنید. می‌توانید از ابزار بالا برای تمرین، بررسی عکس یا آماده کردن یک نسخه برای مصارف دیگر استفاده کنید.
این ابزار به شما کمک می‌کند تصاویر دیجیتال خود را به اندازه رایج ۳۵ در ۴۵ میلی‌متر به سرعت و به راحتی در مرورگر وب خود برش دهید. اگر می‌خواهید یک نسخه برای سوابق شخصی یا سایر اهداف غیررسمی داشته باشید، حتی می‌توانید تصویر خود را روی یک برگه استاندارد برای چاپ در کیوسک مرتب کنید. به یاد داشته باشید که این ابزار جایگزین روند رسمی عکس‌برداری نمی‌شود، اما راهی عالی برای دیدن ظاهر خود به شما می‌دهد.
محدودیت‌های سنی و کودکان
کارت شناسایی ملی بیومتریک از سن ۱۶ سالگی در گینه صادر می‌شود[1][2]. از آنجا که این کارت از این سن شروع می‌شود، هیچ الزامی برای عکس کودکان یا نوزادان در متون رسمی یافت نشد[1][2].
این کارت برای شهروندان گینه‌ای ۱۶ سال به بالا که شرایط قانونی را دارند صادر می‌شود[1]. منابع قوانین عکس جداگانه‌ای برای کودکان یا نوزادان ارائه نمی‌دهند.
قوانین ارسال و مدارک
مستندات مرجع روند درخواست اولیه را توصیف می‌کنند و عکس‌ها را در بسته درخواست رایگان قرار می‌دهند[1]. آن‌ها بیان نمی‌کنند که متقاضیان باید عکس چاپی ارسال کنند، فایل دیجیتال آپلود کنند یا عکس را پست کنند.
این مقررات عکس‌ها را در فرآیند رایگان درخواست اولیه لحاظ می‌کند[1]. این مقررات مشخص نمی‌کند که آن عکس‌ها کجا یا چگونه گرفته می‌شوند.
نکاتی برای گرفتن عکس‌های تمرینی
اگر تصمیم دارید برای استفاده شخصی خود در خانه یک عکس تمرینی بگیرید، باید چند قدم ساده را برای داشتن تصویری واضح دنبال کنید. برای به دست آوردن نور طبیعی و یکنواخت روی صورت خود بدون سایه‌های تند، رو به یک پنجره روشن قرار بگیرید.
دوربین یا تلفن خود را در سطح چشم نگه دارید و آن را در فاصله حدود یک تا یک و نیم متری از صورت خود قرار دهید. به جای تلاش برای گرفتن عکس سلفی، از یکی از اعضای خانواده یا دوستتان بخواهید از شما عکس بگیرد، زیرا سلفی‌ها اغلب اجزای صورت را تحریف می‌کنند. هنگامی که یک عکس تمرینی خوب دارید، می‌توانید آن را آزمایش کنید تا ببینید اجزای صورت شما در کادر چگونه به نظر می‌رسند.
دلایل رایج رد شدن عکس‌ها
منابع استانداردهای رد شدن عکس را توصیف نمی‌کنند. مقررات سال 2025 عکس‌ها را در فرآیند رایگان درخواست اولیه گنجانده است[1]، اما نمی‌گوید آن‌ها کجا یا چگونه گرفته می‌شوند.
منابع قوانین مربوط به حالت چهره را برای عکس‌ها مشخص نمی‌کنند. دستورالعمل‌های ارائه شده در هنگام درخواست خود را دنبال کنید.
پرسش‌های متداول
آیا باید برای کارت شناسایی گینه‌ای خود عکس چاپی بیاورم؟
اندازه رسمی عکس چقدر است؟
این مرجع هیچ اندازه رسمی واحدی را اعلام نمی‌کند، اما اندازه ۳۵ در ۴۵ میلی‌متر بیشترین اندازه‌ای است که استودیوها درخواست می‌کنند.
آیا کودکان می‌توانند این کارت شناسایی را دریافت کنند؟
چه رنگ پس‌زمینه‌ای مورد نیاز است؟
داده‌های بیومتریک چگونه جمع‌آوری می‌شوند؟
ثبت‌نام، اطلاعات بیومتریک را مستقیماً در مرکز درخواست رسمی در طول قرار ملاقات شما ضبط می‌کند[1].