ترینیداد و توباگو

عکس کارت شناسایی ملی ترینیداد و توباگو (⁦۳۵×۴۵⁩ میلی‌متر)

اندازه مورد نیاز: ⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ). عکس شما روی دستگاهتان پردازش می‌شود.

مرجع صادرکننده یک اندازه عکس مشخص برای این مدرک منتشر نکرده است، بنابراین استودیو از اندازه‌ای که بیشترین درخواست را دارد استفاده می‌کند. قبل از درخواست، قوانین فعلی را با مرجع یا سازمانی که آن را صادر می‌کند بررسی کنید.

عکسی انتخاب نشده است

یک پرتره از گوشی خود بارگذاری کنید یا با دوربین خود عکس بگیرید.

هنوز عکسی انتخاب نشده است.

الزامات عکس

  • اندازه: ⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ)
  • اندازه سر: توسط مرجع صادرکننده تعیین نشده است
  • پس‌زمینه: سفید
  • حریم خصوصی: روی دستگاه شما پردازش می‌شود؛ عکس بارگذاری نمی‌شود

پس‌زمینه

یک رنگ تأییدشده پشت خود قرار دهید. این کار روی دستگاه شما انجام می‌شود.

مشخصات رسمی

نام رسمیکارت شناسایی ملی
نحوه ارائهعکس چاپ‌شده
اندازه عکس⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ)
ارتفاع سر (از چانه تا بالای سر)توسط مرجع تعیین نشده است
پس‌زمینهسفید
عینکآن را درآورید، مگر به دلایل پزشکی امکان‌پذیر نباشد
پوشش سرفقط به دلایل مذهبی یا پزشکی، با صورت کاملاً نمایان
حالت چهرهخنثی، دهان بسته، چشم‌ها باز

آماده‌سازی عکس کارت شناسایی ملی ترینیداد و توباگو

پیش از تهیه عکس، دستورالعمل‌های مربوط به عکس برای درخواست کارت شناسایی ملی ترینیداد و توباگو را بررسی کنید.

آشنایی با قوانین عکس

کمیسیون انتخابات و مرزبندی سازمانی است که درخواست کارت شناسایی ملی شما را مدیریت می‌کند[1]. هنگامی که اسناد رسمی را بررسی می‌کنید، متوجه خواهید شد که مرجع هیچ اندازه رسمی واحدی برای عکس کارت منتشر نکرده است[1]. به دلیل این قانون مفقود، استودیوهای عکاسی ابعاد ۳۵ در ۴۵ میلی‌متر یا ۱.۳۸ در ۱.۷۷ اینچ را به عنوان پرکاربردترین اندازه در نظر می‌گیرند[1]. شما باید همیشه قبل از چاپ هر چیزی، این ابعاد را با دفتر صدور محلی خود تأیید کنید.

قوانین رسمی الزام خاصی برای ارتفاع سر ذکر نکرده‌اند، به این معنی که ارتفاع سر توسط مرجع تعیین نشده است[1]. هنگام کادربندی عکس، مقدار طبیعی فضا در بالای سر و اطراف شانه‌های خود باقی بگذارید. این کار باعث می‌شود صورت شما در مرکز قرار گیرد و برای افرادی که کارت شما را پردازش می‌کنند به راحتی قابل مشاهده باشد.

چه کسی عکس را می‌گیرد

روند گرفتن عکس می‌تواند به شرایط خاص شما بستگی داشته باشد، زیرا فردی که عکس را می‌گیرد متفاوت است[1]. بر اساس چهارچوب قانونی، قوانین ثبت‌نام در صورتی که متقاضی چاپ قابل قبولی ارائه نکند، یک عکاس رسمی پیش‌بینی کرده‌اند[2]. این بدان معناست که می‌توانید تلاش کنید عکس چاپ‌شده خود را به دفتر بیاورید.

قوانین ثبت‌نام در صورتی که متقاضی چاپ قابل قبولی ارائه نکند، یک عکاس رسمی پیش‌بینی کرده‌اند[2]. با کمیسیون در مورد اینکه چه چیزی با خود بیاورید مشورت کنید.

پس‌زمینه و نورپردازی

هنگام برنامه‌ریزی برای عکس خود، ممکن است درباره پس‌زمینه مناسب تعجب کنید. راهنمای رسمی به وضوح بیان می‌کند که مطالب بررسی‌شده مرجع صدور، رنگ پس‌زمینه را ذکر نکرده‌اند[1]. از آنجایی که هیچ الزام رنگی رسمی وجود ندارد، انتخاب یک دیوار ساده و خنثی بهترین عملکرد را دارد تا تمرکز کاملاً روی شما باقی بماند.

نورپردازی خوب به اندازه پس‌زمینه مهم است. در طول روز رو به یک پنجره بزرگ بایستید تا نور نرم و طبیعی روی صورت شما بتابد. از ایستادن زیر نورهای شدید سقفی که سایه‌های عمیقی زیر چشم، بینی و چانه شما ایجاد می‌کنند، خودداری کنید.

عینک، حالت چهره و پوشش سر

مردم اغلب تعجب می‌کنند که آیا می‌توانند در عکس‌های شناسایی خود عینک بزنند یا لباس خاصی بپوشند. قوانین بیان می‌کنند که مجاز بودن عینک مشخص نشده است[1], به این معنی که هیچ ممنوعیت یا الزامات سختی به صورت مکتوب وجود ندارد. اگر در زندگی روزمره خود عینک می‌زنید، تا زمانی که فریم‌ها چشمان شما را پنهان نکنند و هیچ بازتاب فلاش روی عینک وجود نداشته باشد، می‌توانید آن را نگه دارید.

مطالب بررسی‌شده، قوانینی را برای پوشش سر، حالت چهره یا وضعیت دهان مشخص نمی‌کنند[1][2].

گرفتن عکس در خانه

اگر چند قدم ساده را دنبال کنید، می‌توانید عکس شناسایی خود را در خانه بگیرید. ابتدا تلاش نکنید سلفی بگیرید زیرا نگه داشتن بیش از حد نزدیک دوربین باعث اعوجاج اجزای صورت شما می‌شود. در عوض، از یک دوست یا یکی از اعضای خانواده بخواهید با استفاده از یک دوربین دیجیتال یا گوشی هوشمند به شما در گرفتن عکس کمک کند.

دوربین را دقیقاً در سطح چشم خود تنظیم کنید تا از نگاه کردن به بالا یا پایین به لنز جلوگیری کنید. حدود یک تا یک و نیم متر از دوربین فاصله بگیرید و شانه‌های خود را شل کنید. مستقیماً به جلو نگاه کنید در حالی که چشمانتان کاملاً باز است و مستقیماً روی لنز دوربین متمرکز شده است.

چاپ عکس‌ها

هنگامی که عکس خوبی گرفتید، باید آن را برای ارسال آماده کنید. روش ارسال رسمی برای این سند به صورت چاپ‌شده است[1], به این معنی که آپلودهای دیجیتال توسط سامانه آنلاین برای این کارت خاص پذیرفته نمی‌شوند. شما باید نسخه‌های کاغذی فیزیکی را به قرار ملاقات خود بیاورید.

می‌توانید از ابزار بالا برای برش تصویر خود به اندازه استاندارد ۳۵ در ۴۵ میلی‌متر استفاده کنید. عکس برش‌خورده خود را روی یک قالب عکس استاندارد ۴ در ۶ اینچ قرار دهید تا بتوانید آن را با هزینه کم در کیوسک فروشگاه محلی چاپ کنید. قبل از رفتن به قرار ملاقات، عکس چاپ‌شده را به دقت در امتداد خطوط مستقیم برش دهید.

چه مواردی را قبل از رفتن بررسی کنید

قبل از ترک خانه برای قرار ملاقات، عکس‌های چاپ‌شده خود را به دقت با فهرستی از خطاهای رایج بررسی کنید. مطمئن شوید صورت شما بخش عمده‌ای از کادر را پر کرده و گوش‌ها و خط فک شما به وضوح قابل مشاهده هستند. عکس‌های تار یا عکس‌هایی با نورپردازی ضعیف اغلب توسط کارکنان رد می‌شوند.

قوانین ثبت‌نام در صورتی که متقاضی چاپ قابل قبولی ارائه نکند، یک عکاس رسمی پیش‌بینی کرده‌اند[2]. از کمیسیون بپرسید اگر چاپ شما پذیرفته نشد چه کاری باید انجام دهید.

پرسش‌های متداول

عکس کارت ملی ترینیداد و توباگو من چه اندازه‌ای باید باشد؟

مطالب بررسی‌شده اندازه عکس را مشخص نمی‌کنند[1][2]. قبل از تهیه عکس، ابعاد مورد نیاز را با کمیسیون تأیید کنید.

آیا می‌توانم برای کارت شناسایی عکس خودم را بگیرم؟

قوانین ثبت‌نام در صورتی که متقاضی چاپ قابل قبولی ارائه نکند، یک عکاس رسمی پیش‌بینی کرده‌اند[2]. شما می‌توانید سعی کنید چاپ‌های خود را ارائه دهید، اما اگر چاپ‌های شما پذیرفته نشوند، ممکن است کمیسیون عکس را بگیرد[2].

به چه رنگ پس‌زمینه‌ای نیاز دارم؟

مطالب بررسی‌شده مرجع صدور، رنگ پس‌زمینه را ذکر نکرده‌اند[1].

آیا باید عکس را چاپ کنم؟

مطالب بررسی‌شده روش ارسال عمومی را تعیین نمی‌کنند[1][2]. با کمیسیون تأیید کنید که آیا باید نسخه‌های چاپی را به همراه داشته باشید.