تایوان

عکس کارت بیمه سلامت ملی تایوان (⁦۳۵×۴۵⁩ میلی‌متر)

اندازه مورد نیاز: ⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ). عکس شما روی دستگاهتان پردازش می‌شود.

عکسی انتخاب نشده است

یک پرتره از گوشی خود بارگذاری کنید یا با دوربین خود عکس بگیرید.

هنوز عکسی انتخاب نشده است.

الزامات عکس

  • اندازه: ⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ)
  • اندازه سر: توسط مرجع صادرکننده تعیین نشده است
  • پس‌زمینه: سفید مایل به شیری, خاکستری روشن, کرمی, آبی روشن
  • حریم خصوصی: روی دستگاه شما پردازش می‌شود؛ عکس بارگذاری نمی‌شود

پس‌زمینه

یک رنگ تأییدشده پشت خود قرار دهید. این کار روی دستگاه شما انجام می‌شود.

مشخصات رسمی

نام رسمیکارت بیمه سلامت همگانی
نحوه ارائهعکس چاپ‌شده یا بارگذاری دیجیتال
اندازه عکس⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ)
اندازه فایلحداکثر 5120 کیلوبایت
ارتفاع سر (از چانه تا بالای سر)توسط مرجع تعیین نشده است
پس‌زمینهسفید مایل به شیری, خاکستری روشن, کرمی, آبی روشن
عینکآن را درآورید، مگر به دلایل پزشکی امکان‌پذیر نباشد
پوشش سرفقط به دلایل مذهبی یا پزشکی، با صورت کاملاً نمایان
حالت چهرهخنثی، دهان بسته، چشم‌ها باز

راهنمای عکس کارت بیمه درمانی ملی تایوان

با پیروی از قوانین رسمی مربوط به اندازه، پس‌زمینه و نحوه ارسال، عکس خود را برای کارت بیمه درمانی ملی تایوان به درستی آماده کنید.

اندازه رسمی و الزامات فایل

اندازه رسمی عکس کارت بیمه درمانی ملی تایوان ۳۵ در ۴۵ میلی‌متر است که تقریباً برابر با ۱.۳۸ در ۱.۷۷ اینچ می‌شود[1]. اگر نسخه چاپی ارائه می‌دهید، باید مطمئن شوید که تصویر نهایی شما با این ابعاد فیزیکی مطابقت دارد. برخلاف بسیاری از مدارک دیگر، مرجع صادرکننده الزامات خاصی برای ارتفاع سر در این عکس تعیین نکرده است[1]. این موضوع به شما در کادربندی انعطاف‌پذیری می‌دهد، اما باز هم باید صورت خود را به طور واضح در مرکز کادر قرار دهید.

اگر قصد دارید به جای چاپ فیزیکی، یک فایل دیجیتال ارسال کنید، باید محدودیت‌های فنی خاصی را رعایت کند. عکس دیجیتال شما باید حداقل ۴۱۳ در ۵۳۱ پیکسل ابعاد داشته باشد[1]. علاوه بر این، حجم فایل نباید بیشتر از ۵٬۱۲۰ کیلوبایت باشد تا الزامات آپلود آنلاین را برآورده کند[1]. می‌توانید از ابزار بالا برای برش دادن سریع تصویر خود به ابعاد پیکسلی و فیزیکی صحیح استفاده کنید.

قوانین پس‌زمینه و نورپردازی

عکس شما باید دارای یک پس‌زمینه ساده و روشن باشد[1]. مرجع صادرکننده رنگ خاصی را الزامی نکرده است، اما پس‌زمینه باید ساده، تمیز و عاری از هرگونه الگو یا شیء باشد[1]. گزینه‌های رایج برای پس‌زمینه روشن عبارتند از: سفید مایل به شیری، خاکستری روشن، کرم کم‌رنگ یا آبی بسیار ملایم.

نورپردازی مناسب به دوربین کمک می‌کند تا صورت شما را به وضوح و بدون سایه‌های تیره ثبت کند. سعی کنید در ساعات روز رو به روی یک پنجره روشن بایستید تا نور طبیعی به طور یکنواخت روی پوست شما بتابد. یک قدم کوچک از دیوار پس‌زمینه فاصله بگیرید تا از تشکیل سایه‌های تیره مستقیماً پشت سرتان جلوگیری کنید. اگر استفاده از فلش باعث ایجاد نقاط سفید شدید یا اثر قرمزی چشم می‌شود، از آن استفاده نکنید.

حالت چهره و پوشش سر

هنگام گرفتن عکس، باید حالت چهره خنثی داشته باشید و دهانتان کاملاً بسته باشد[1]. لبخند نزنید، اخم نکنید یا دهانتان را باز نکنید، و چشم‌هایتان را باز نگه دارید و مستقیماً به لنز دوربین نگاه کنید. صورت شما باید آرام و طبیعی باشد.

عینک فقط تحت شرایط خاصی مجاز است، بنابراین اغلب بسیار امن‌تر است که پیش از گرفتن عکس، آن را کاملاً بردارید[1]. اگر به دلایل پزشکی مجبور به استفاده از عینک هستید، بررسی کنید که فریم‌ها چشم‌هایتان را نپوشانند و هیچ‌گونه بازتاب نوری روی لنزها وجود نداشته باشد. پوشش سر اکیداً ممنوع است، مگر اینکه به دلایل معتبر مذهبی یا پزشکی پوشیده شود[1]. حتی با وجود پوشش سر مذهبی یا پزشکی، تمام صورت شما از چانه تا بالای پیشانی باید کاملاً بدون پوشش و قابل مشاهده باشد.

قوانین نوزادان و موارد خاص

عکاسی برای متقاضیان بسیار کوچک با امتیازات خاصی همراه است. اولین کارت بیمه درمانی ملی یک نوزاد ممکن است بدون عکس صادر شود[1]. اگر نوزاد شما کارتی بدون عکس دریافت کرد، برای اهداف احراز هویت باید مدرک شناسایی رسمی دیگری را ارائه دهید[1].

کارت‌های بدون عکس در چند مورد خاص دیگر که توسط سازمان به رسمیت شناخته شده‌اند نیز مجاز هستند[2][1]. با این حال، برای متقاضیان عادی، داشتن یک عکس معتبر همچنان قانون استاندارد است. پیش از رد کردن مرحله عکس، همیشه دسته درخواست خود را بررسی کنید تا ببینید آیا واجد شرایط معافیت هستید یا خیر.

چگونه در خانه عکس بگیریم

برای گرفتن یک عکس شناسایی معتبر، نیازی به تجهیزات گران‌قیمت استودیو ندارید. حدود یک تا یک و نیم متر از دوربین یا گوشی هوشمند خود فاصله بگیرید. مطمئن شوید که لنز دوربین دقیقاً در سطح چشم شما قرار دارد و به سمت بالا یا پایین متمایل نیست. کج کردن دوربین می‌تواند ویژگی‌های صورت شما را تحریف کرده و باعث رد شدن آن شود.

به جای نگه داشتن دستگاه در فاصله دست، از یک دوست یا عضو خانواده بخواهید از شما عکس بگیرد. گرفتن عکس سلفی باعث اعوجاج می‌شود زیرا دست شما به لنز خیلی نزدیک است. راست بایستید و شانه‌هایتان در یک سطح باشد، حالت چهره‌تان را رها کنید و پیش از انتخاب بهترین عکس، چند شات آزمایشی برای بررسی نورپردازی بگیرید.

ارسال و چاپ عکس

شما گزینه‌های متعددی برای ارسال عکس خود دارید زیرا سازمان هم نسخه‌های چاپی و هم فایل‌های دیجیتال را می‌پذیرد[2][1]. اگر به چاپ فیزیکی نیاز دارید، می‌توانید تصویر برش‌خورده خود را روی یک قالب عکس استاندارد ۴ در ۶ اینچ ذخیره کرده و آن را با هزینه کم در هر کیوسک یا عکاسی محلی چاپ کنید.

باجه‌های خدمات سازمان بیمه سلامت ملی نیز در مکان‌هایی که خدمات ارائه می‌دهند، خدمات عکاسی رایگان ارائه می‌دهند[2]. اگر ترجیح می‌دهید همه کارها را به صورت دیجیتال انجام دهید، فقط مطمئن شوید که فایل شما قبل از آپلود، محدودیت ۵٬۱۲۰ کیلوبایتی و الزامات پیکسلی را برآورده می‌کند[1]. می‌توانید از ابزار بالا برای آماده‌سازی ایمن فایل تصویر خود مستقیماً در مرورگر وب استفاده کنید.

پرسش‌های متداول

عکس کارت بیمه درمانی تایوان باید چه اندازه‌ای باشد؟

اندازه رسمی ۳۵ در ۴۵ میلی‌متر یا حدود ۱.۳۸ در ۱.۷۷ اینچ است[1].

آیا نوزادان می‌توانند کارتی بدون عکس دریافت کنند؟

بله، اولین کارت بیمه درمانی ملی نوزاد ممکن است بدون عکس صادر شود و برای تأیید هویت به مدرک شناسایی دیگری نیاز خواهید داشت[1].

آیا عینک در عکس مجاز است؟

عینک فقط تحت شرایط خاصی مجاز است، بنابراین معمولاً امن‌تر است که برای جلوگیری از رد شدن، آن را بردارید[1].

محدودیت‌های حجم فایل برای بارگذاری دیجیتال چیست؟

فایل‌های دیجیتال نباید بزرگ‌تر از ۵٬۱۲۰ کیلوبایت باشند و حداقل باید ۴۱۳ در ۵۳۱ پیکسل اندازه داشته باشند[1].

آیا باید برای عکس در اداره هزینه پرداخت کنم؟

باجه‌های اداره بیمه درمانی ملی در صورت دسترسی، خدمات عکاسی رایگان ارائه می‌دهند[2].