آمادهسازی عکس اقامت جیبوتی
قانون کارت اقامت را برقرار میکند اما مشخصات عکس را ارائه نمیدهد. قبل از درخواست، با دفتر صادرکننده در مورد الزامات عکس آن مشورت کنید.
اندازه رسمی و دستورالعملها
قانون اندازه عکس را ارائه نمیدهد یا نمیگوید که آیا متقاضیان عکس تهیه میکنند یا خیر[1]. برش ۳۵×۴۵ میلیمتر (۱.۳۸×۱.۷۷ اینچ) تخمینی از رویه معمولی است، نه یک مشخصات رسمی. قبل از چاپ، از دفتر صادرکننده بپرسید چه چیزی نیاز دارد.
قانون، اجازه اقامت را برای بازدیدکنندگان خارجی، دانشجویان، کارگران و اعضای واجد شرایط خانواده تعیین میکند، اما ابعاد دقیق عکس را در متن رسمی ذکر نمیکند[1]. از آنجا که مشخصات رسمی ممکن است توسط دفتر محلی متفاوت باشد، بررسی پیش از موعد در وقت شما صرفهجویی میکند و از تأخیر در درخواست جلوگیری میکند.
آشنایی با ارتفاع سر و موقعیتیابی
متن رسمی قانون قاعده خاصی برای ارتفاع سر در عکس اقامت شما تعیین نمیکند[1]. هنگام عکاسی، سر خود را در مرکز نگه دارید و مقدار مناسبی فضای خالی در اطراف صورت و شانههای خود بگذارید تا قاببندی متوازن به نظر برسد.
ابزار بالا میتواند به شما کمک کند تصویر خود را به راحتی به نسبتهای صحیح ۳۵×۴۵ میلیمتر برش دهید. دوربین را در سطح چشم خود قرار دهید و فاصله را حدود یک تا یک و نیم متر از صورت خود نگه دارید تا پرترهای واضح داشته باشید.
توصیههای پسزمینه و نورپردازی
دستورالعملهای رسمی رنگ پسزمینه یا قانون نورپردازی خاصی را برای عکس اقامت شما تعیین نمیکنند[1]. برای داشتن عکسی واضح و تمیز، رو به یک پنجره روشن با نور طبیعی روز قرار بگیرید یا از نور ملایم و متوازن داخلی استفاده کنید که تمام صورت شما را به طور یکنواخت و بدون خیرگی شدید روشن میکند.
از سایههای سنگین روی صورت خود یا روی دیوار پشت سر خود اجتناب کنید. به جای اینکه خودتان دوربین را نگه دارید، از شخص دیگری بخواهید عکس را بگیرد، زیرا عکسی که خودتان میگیرید اغلب ویژگیهای چهره و زاویه شما را مخدوش میکند.
قوانین عینک، حالت چهره و پوشش سر
مقررات رسمی الزامات مربوط به عینک، حالت چهره یا پوشش سر را مشخص نمیکنند[1]. با این حال، باید صورت خود را به وضوح قابل مشاهده نگه دارید و ظاهری خنثی و طبیعی حفظ کنید تا در طول بازدید خود از سؤالات کارمندان دفتر جلوگیری کنید.
اگر عینک طبی میزنید، مطمئن شوید که عدسیها نور پنجرهها یا لامپها را منعکس نکنند. چشمان شما باید کاملاً قابل مشاهده و باز بمانند تا افسر صادرکننده بتواند شما را بدون مشکل شناسایی کند.
دستورالعملهای چاپ و ارسال
قانون بیان نمیکند که آیا عکس باید چاپ شود یا به صورت دیجیتال ارسال شود[1]. از دفتر صادرکننده بپرسید که چگونه عکسها را میپذیرد.
این برگه ذخیرهشده را به یک کیوسک عکاسی محلی ببرید و آن را به عنوان یک عکس فیزیکی معمولی چاپ کنید. قبل از الصاق عکس چاپشده به مدارک درخواست خود، آن را با قیچی تمیز با دقت به اندازه ۳۵×۴۵ میلیمتر ببرید.
دستورالعملهایی برای کودکان و افراد تحت تکفل
کارتهای اقامت برای بازدیدکنندگان خارجی، دانشجویان، کارگران و اعضای واجد شرایط خانواده اعمال میشوند[1]. قوانین رسمی استانداردهای جداگانهای برای عکس نوزادان یا کودکان خردسالی که برای مجوزهای خود درخواست میدهند، فهرست نمیکنند.
اگر در حال آمادهسازی عکس اقامت برای یک کودک هستید، همان قاببندی عمومی، نورپردازی و دستورالعملهای اندازه مورد استفاده برای بزرگسالان را دنبال کنید. برای بهترین نتیجه، صورت کودک را رو به جلو با چشمهای باز و دهان بسته نگه دارید.
کار با مقامات صادرکننده
قانون میگوید کارت اقامت توسط اداره مهاجرت (Direction de l’Immigration) صادر میشود[1]. از آن دفتر در مورد الزامات عکس آن سؤال کنید.
اگر مقامی قالب خاصی را درخواست کند که با شیوههای استاندارد متفاوت است، باید دستورالعملهای مستقیم آنها را دنبال کنید. آمادهسازی عکس خود با ابزار بالا به شما کمک میکند سازمانیافته بمانید و برای قرار ملاقات خود آماده باشید.
پرسشهای متداول
اندازه رسمی عکس اقامت جیبوتی چقدر است؟
مقامات هیچ اندازه رسمی واحدی را منتشر نمیکنند، اما ۳۵×۴۵ میلیمتر (۱.۳۸×۱.۷۷ اینچ) اندازهای است که بیش از همه درخواست میشود[1].
آیا قانون الزام خاصی برای ارتفاع سر تعیین میکند؟
خیر، قوانین رسمی الزاماتی برای ارتفاع سر برای این سند تعیین نمیکنند[1].
آیا به عکس چاپی نیاز دارم یا فایل آپلود دیجیتال؟
قانون مشخص نمیکند که عکس باید چاپ شود یا دیجیتال باشد[1].
آیا عینک در عکس درخواست مجاز است؟
متن رسمی قوانین مربوط به عینک را مشخص نمیکند، اما چشمان شما باید به وضوح قابل مشاهده باشند[1].
کدام سازمان کارت اقامت را صادر میکند؟
پلیس مهاجرت، وزارت کشور (Police de l'Immigration, Ministère de l'Intérieur) کارت اقامت را صادر میکند[1].