دومینیکا

عکس مجوز اقامت دومینیکا (⁦۳۸×۴۵⁩ میلی‌متر)

اندازه مورد نیاز: ⁦38×45⁩ میلی‌متر (⁦1.5×1.77⁩ اینچ). عکس شما روی دستگاهتان پردازش می‌شود.

مرجع صادرکننده یک اندازه عکس مشخص برای این مدرک منتشر نکرده است، بنابراین استودیو از اندازه‌ای که بیشترین درخواست را دارد استفاده می‌کند. قبل از درخواست، قوانین فعلی را با مرجع یا سازمانی که آن را صادر می‌کند بررسی کنید.

عکسی انتخاب نشده است

یک پرتره از گوشی خود بارگذاری کنید یا با دوربین خود عکس بگیرید.

هنوز عکسی انتخاب نشده است.

الزامات عکس

  • اندازه: ⁦38×45⁩ میلی‌متر (⁦1.5×1.77⁩ اینچ)
  • اندازه سر: توسط مرجع صادرکننده تعیین نشده است
  • پس‌زمینه: سفید
  • حریم خصوصی: روی دستگاه شما پردازش می‌شود؛ عکس بارگذاری نمی‌شود

پس‌زمینه

یک رنگ تأییدشده پشت خود قرار دهید. این کار روی دستگاه شما انجام می‌شود.

مشخصات رسمی

نام رسمیResidence Permit
نحوه ارائهعکس چاپ‌شده
اندازه عکس⁦38×45⁩ میلی‌متر (⁦1.5×1.77⁩ اینچ)
ارتفاع سر (از چانه تا بالای سر)توسط مرجع تعیین نشده است
پس‌زمینهسفید
عینکآن را درآورید، مگر به دلایل پزشکی امکان‌پذیر نباشد
پوشش سرفقط به دلایل مذهبی یا پزشکی، با صورت کاملاً نمایان
حالت چهرهخنثی، دهان بسته، چشم‌ها باز

آماده‌سازی عکس مجوز اقامت دومینیکا

دریافت مجوز اقامت در دومینیکا مستلزم داشتن دو قطعه عکس فیزیکی در اندازه گذرنامه برای پیوست کردن به درخواست شماست[1]. از آنجا که دفتر صادرکننده اندازه رسمی واحدی را منتشر نمی‌کند، این صفحه از ابعاد استاندارد گذرنامه کشور به عنوان اندازه عملی برش استفاده می‌کند[1].

اندازه و ابعاد رسمی

درخواست مجوز اقامت به دو قطعه عکس در اندازه گذرنامه نیاز دارد[1]. منبع ابعاد آن‌ها را مشخص نمی‌کند. این صفحه از اندازه ۳۸ در ۴۵ میلی‌متر (حدود ۱.۵ در ۱.۷۷ اینچ) به عنوان یک اندازه عملی برش بر اساس اندازه عکس گذرنامه منتشر شده دومینیکا استفاده می‌کند.

مرجع قانون مشخصی برای ارتفاع سر برای این مجوز اقامت تعیین نکرده است[1]. از آنجا که مشخصات رسمی توسط دولت منتشر نشده است، باید هنگام کادربندی عکس خود به نسبت‌های استاندارد گذرنامه اعتماد کنید. می‌توانید از ابزار بالا برای برش آسان عکس خود به این ابعاد استفاده کنید.

پس‌زمینه و نورپردازی

مرجع عکس‌هایی در اندازه گذرنامه درخواست می‌کند، اما رنگ پس‌زمینه یا قواعد نورپردازی مشخصی را منتشر نکرده است[1]. هنگام آماده‌کردن عکس، پس‌زمینه‌ای ساده و روشن انتخاب کنید. از دیوارهای طرح‌دار، کاغذدیواری بافت‌دار یا پس‌زمینه‌های تیره‌ای که ممکن است باعث شوند خطوط بدن شما با پس‌زمینه محو شوند، خودداری کنید.

نورپردازی خوب به کارکنان اداره کمک می‌کند تا اجزای صورت شما را به وضوح ببینند. برای به دست آوردن نور یکنواخت و طبیعی روی صورت خود، رو به یک پنجره روشن قرار بگیرید. از ایستادن مستقیم زیر چراغ‌های سقفی که سایه‌های تندی زیر بینی و چشمان شما ایجاد می‌کنند، خودداری کنید. دوربین را در سطح چشم و در فاصله حدود یک تا یک و نیم متری خود نگه دارید.

گرفتن عکس در خانه

شما می‌توانید با استفاده از یک دوربین دیجیتال یا تلفن همراه و بدون نیاز به استودیوی حرفه‌ای، عکس خود را در خانه بگیرید. به جای اینکه خودتان دوربین را نگه دارید، از یک دوست یا یکی از اعضای خانواده بخواهید عکس را بگیرد. این کار وضعیت بدنی شما را طبیعی نگه می‌دارد و از زوایای مخدوش یا تناسبات تحریف‌شده چهره جلوگیری می‌کند.

صاف بایستید، مستقیماً به لنز دوربین نگاه کنید و شانه‌های خود را در یک سطح نگه دارید. صورت خود را آرام نگه دارید و وضعیت بدنی خود را راست نگه دارید. کادربندی خود را با دقت بررسی کنید تا مطمئن شوید با اندازه ۳۸ در ۴۵ میلی‌متر مطابقت دارد.

عینک، حالت چهره و پوشش سر

قوانین رسمی مشخص نمی‌کنند که آیا می‌توانید در عکس عینک بزنید یا پوشش سر داشته باشید[1]. همچنین قاعده‌ای برای حالت چهره خنثی یا دهان بسته تعیین نشده است[1]. از آنجا که این جزئیات در دستورالعمل‌ها مشخص نشده‌اند، بهتر است ظاهرتان تا حد امکان ساده و واضح باشد.

اگر تصمیم دارید عینک روزمره خود را بزنید، مطمئن شوید عدسی‌ها بازتاب نور شدیدی ندارند و چشم‌هایتان کاملاً دیده می‌شوند. موهایتان را از صورت کنار بزنید تا چشم‌ها، ابروها و خط فک به‌راحتی دیده شوند. حالت چهره‌ای آرام و خنثی داشته باشید و دهانتان را ببندید تا حواس‌پرت به نظر نرسید.

قوانین مربوط به کودکان

دستورالعمل‌های رسمی برای عکس‌های مجوز اقامت دومینیکا هیچ قانون جداگانه‌ای را برای نوزادان یا کودکان بیان نمی‌کنند[1]. اگر در حال ارسال عکس برای یک کودک خردسال یا نوزاد هستید، باید سعی کنید تا حد امکان از نسبت‌های کادربندی استاندارد پیروی کنید.

اگر نوزاد نمی‌تواند به‌تنهایی بنشیند، او را روی ملحفه‌ای ساده و سفید یا روشن روی زمین بخوابانید. درست بالای سر کودک بایستید و از بالا عکس بگیرید؛ مطمئن شوید صورتش کاملاً دیده می‌شود و به سمت لنز دوربین است.

چاپ و تحویل عکس‌ها

این درخواست به دو قطعه عکس در اندازه گذرنامه نیاز دارد[1]. منبع مشخص نمی‌کند که آیا باید چاپ شوند یا ارسال‌های دیجیتال پذیرفته می‌شوند.

می‌توانید با ابزار این صفحه عکس برش‌خورده ۳۸ در ۴۵ میلی‌متری خود را روی قالبی استاندارد ⁦۴×۶⁩ اینچی بچینید. برگه را در کیوسک چاپ عکس محلی به‌صورت یک عکس معمولی ⁦۴×۶⁩ اینچی چاپ کنید، سپس عکس‌های جداگانه را با قیچی تمیز و با دقت ببرید.

دلایل رایج رد شدن عکس‌ها

منبع دلایل رد شدن عکس را فهرست نمی‌کند. پیش از ارسال درخواست خود، جزئیات عکس را با اداره مهاجرت تأیید کنید.

استفاده از ابعاد نادرست یا بریدن عکس‌های چاپ‌شده به اندازه‌ای کوچک‌تر از حد لازم نیز می‌تواند مشکل‌ساز شود. مطمئن شوید عکس‌های چاپ‌شده نهایی دقیقاً ۳۸ در ۴۵ میلی‌متر هستند[1] و لبه‌هایی تمیز و صاف دارند. همه الزامات را با دفتر صادرکننده دوباره بررسی کنید تا احتمال تأخیر کاهش یابد.

پرسش‌های متداول

برای مجوز اقامت دومینیکا به چه اندازه عکسی نیاز دارم؟

مرجع اندازه رسمی واحدی را منتشر نمی‌کند، اما اندازه‌ای که بیش از همه درخواست می‌شود و در اینجا استفاده می‌شود ۳۸ در ۴۵ میلی‌متر است که معادل ۱.۵ در ۱.۷۷ اینچ می‌باشد[1].

چند قطعه عکس باید ارائه دهم؟

باید همراه با درخواست مجوز اقامت خود دو قطعه عکس در اندازه گذرنامه ارائه دهید[1].

آیا مرجع صادرکننده قانون مشخصی برای ارتفاع سر تعیین کرده است؟

هیچ الزامی برای ارتفاع سر توسط مرجع صادرکننده برای این مدرک تعیین نشده است[1].

آیا بارگذاری عکس دیجیتال پذیرفته می‌شود؟

برای درخواست به عکس‌های چاپ‌شده نیاز است و بارگذاری دیجیتال پذیرفته نمی‌شود[1].

چه کسی مجوز اقامت را در دومینیکا صادر می‌کند؟

وزارت امنیت ملی، کار و مهاجرت، دولت دومینیکا روند درخواست را مدیریت می‌کند[1].