سان مارینو

عکس اجازه اقامت کار یا تحصیل سان مارینو (⁦۳۵×۴۵⁩ میلی‌متر)

اندازه مورد نیاز: ⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ). عکس شما روی دستگاهتان پردازش می‌شود.

مرجع صادرکننده یک اندازه عکس مشخص برای این مدرک منتشر نکرده است، بنابراین استودیو از اندازه‌ای که بیشترین درخواست را دارد استفاده می‌کند. قبل از درخواست، قوانین فعلی را با مرجع یا سازمانی که آن را صادر می‌کند بررسی کنید.

عکسی انتخاب نشده است

یک پرتره از گوشی خود بارگذاری کنید یا با دوربین خود عکس بگیرید.

هنوز عکسی انتخاب نشده است.

الزامات عکس

  • اندازه: ⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ)
  • اندازه سر: توسط مرجع صادرکننده تعیین نشده است
  • پس‌زمینه: سفید
  • حریم خصوصی: روی دستگاه شما پردازش می‌شود؛ عکس بارگذاری نمی‌شود

پس‌زمینه

یک رنگ تأییدشده پشت خود قرار دهید. این کار روی دستگاه شما انجام می‌شود.

مشخصات رسمی

نام رسمیPermesso di soggiorno per lavoro / per istruzione
نحوه ارائهعکس چاپ‌شده
اندازه عکس⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ)
ارتفاع سر (از چانه تا بالای سر)توسط مرجع تعیین نشده است
پس‌زمینهسفید
عینکآن را درآورید، مگر به دلایل پزشکی امکان‌پذیر نباشد
پوشش سرفقط به دلایل مذهبی یا پزشکی، با صورت کاملاً نمایان
حالت چهرهخنثی، دهان بسته، چشم‌ها باز

راهنمای عکس اجازه اقامت کاری یا تحصیلی سن مارینو

با این راهنمای واضح و ابزار مفید، اندازه عکس مناسب را برای درخواست اجازه اقامت سن مارینو خود دریافت کنید.

اندازه و الزامات رسمی

دفتر امور خارجی ژاندارمری (Ufficio Stranieri) به پرونده‌های مجوز اقامت رسیدگی می‌کند[1]. منابع ذکرشده برای برخی درخواست‌ها عکس‌هایی با فرمت ICAO درخواست می‌کنند، اما ابعاد آن‌ها را ذکر نمی‌کنند[1][2]. برش ⁦۳۵ × ۴۵⁩ میلی‌متر (حدود ⁦۱.۳۸ × ۱.۷۷⁩ اینچ) یک اندازه رایج در عمل است، نه یک الزام رسمی.

برای درخواست‌های چندگانه مجوز اقامت، قوانین تلفیق‌شده به چهار قطعه عکس با فرمت ICAO نیاز دارند[2]. منابع ذکرشده ابعاد آن‌ها را مشخص نمی‌کنند.

منابع ذکرشده اندازه رسمی واحدی برای عکس ارائه نمی‌دهند. از Ufficio Stranieri بپرسید که برای درخواست شما از چه ابعادی باید استفاده شود.

ارتفاع سر و قوانین کادربندی

منابع ذکرشده ارتفاع سر یا سایر جزئیات پرتره را مشخص نمی‌کنند[1][2].

برای جلوگیری از هرگونه اعوجاج غیرعادی در اجزای صورتتان، دوربین را در سطح چشم و در فاصله تقریباً یک تا یک و نیم متری از خود نگه دارید.

هنگامی که عکس خود را کادربندی می‌کنید، دوربین را مستقیماً رو‌به‌روی صورت خود قرار دهید. دوربین را به سمت بالا یا پایین کج نکنید. شانه‌های خود را موازی با لنز نگه دارید. از آنجایی که قوانین رسمی اندازه‌گیری مشخصی برای ارتفاع سر ذکر نکرده‌اند، قرار دادن سر در مرکز کادر روشی مطمئن است.

دستورالعمل‌های پس‌زمینه و نورپردازی

اسناد ذکرشده به عکس‌هایی با فرمت ICAO نیاز دارند، اما رنگ پس‌زمینه را مشخص نمی‌کنند[1][2].

برای داشتن تصویری واضح، برای ایجاد نور یکنواخت رو به یک پنجره روشن بایستید. اگر می‌توانید، از شخص دیگری بخواهید از شما عکس بگیرد.

نور روشن و یکنواخت کمک می‌کند تا اجزای صورت شما بدون سایه‌های تند زیر چانه یا بینی به خوبی دیده شوند. اگر فلاش مستقیم باعث ایجاد لکه براق روی پیشانی‌تان می‌شود، از آن استفاده نکنید. وقتی قوانین به رنگ خاصی اشاره نمی‌کنند، یک دیوار ساده و خنثی در پشت شما به خوبی کار می‌کند.

حالت چهره، چشم‌ها، عینک و پوشش سر

اسناد ذکرشده قوانینی را برای عینک، پوشش سر یا حالت چهره مشخص نمی‌کنند[1][2].

اسناد ذکرشده مشخص نمی‌کنند که آیا عینک یا پوشش سر مجاز است یا خیر[1][2]. اگر به راهنمایی نیاز دارید، با Ufficio Stranieri مشورت کنید.

از آنجایی که منابع رسمی این جزئیات را مشخص نکرده‌اند، بهتر است ظاهر خود را ساده و طبیعی نگه دارید. در صورت امکان دهان خود را بسته نگه دارید و حالت چهره خنثی داشته باشید. اگر هر روز عینک می‌زنید، ممکن است بخواهید آن را بردارید تا از بازتاب نور روی عدسی‌ها جلوگیری کنید.

گرفتن عکس در خانه

گرفتن عکس شخصی به شما این امکان را می‌دهد که قبل از صرف هزینه برای چاپ، نتایج را بررسی کنید. تلفن همراه یا دوربین خود را روی یک قفسه پایدار یا سه پایه قرار دهید تا تصویر تار نشود. حدود یک متر از لنز فاصله بگیرید و مستقیماً به جلو نگاه کنید.

فایل دیجیتال را روی صفحه نمایش کامپیوتر بررسی کنید تا مطمئن شوید صورت شما واضح و شفاف است. مطمئن شوید که نور در هر دو طرف صورت شما روشن است.

آماده‌سازی عکس دیجیتال

گرفتن عکس شخصی به شما کنترل کامل روی روند کار قبل از چاپ آن می‌دهد. دوربین یا تلفن همراه خود را روی یک سطح پایدار قرار دهید یا از شخصی بخواهید آن را ثابت نگه دارد. خود را در برابر پس‌زمینه ساده و با نورپردازی مناسب قرار دهید.

منابع ابعاد عکس را مشخص نمی‌کنند؛ ⁦۳۵ × ۴۵⁩ میلی‌متر اندازه برش رایجی است، نه یک اندازه‌گیری رسمی[1][2].

چاپ و تحویل در کیوسک

قوانین ذکرشده برای درخواست‌های متعدد به عکس‌هایی با فرمت ICAO نیاز دارند[2]. آن‌ها مشخص نمی‌کنند که آیا عکس‌ها باید چاپ شوند یا به صورت دیجیتال ارسال شوند، و همچنین ابعاد دقیقی ارائه نمی‌دهند.

اگر تصمیم دارید عکس‌ها را چاپ کنید، درباره فرمت و ابعاد مورد نیاز از Ufficio Stranieri سوال کنید.

می‌توانید تصویر برش‌خورده ⁦۳۵ × ۴۵⁩ میلی‌متری خود را قبل از چاپ در یک کیوسک عکاسی محلی، روی یک قالب استاندارد ۴ در ۶ اینچ قرار دهید. این به شما امکان می‌دهد چندین نسخه را روی یک برگ کاغذ چاپ کنید که می‌توانید آن‌ها را به دقت با قیچی یا کاغذبر ببرید.

دلایل رایج رد صلاحیت عکس

منابع ذکرشده دلایل رد عکس یا قوانین کیفیت پرتره را بیان نمی‌کنند[1][2].

قوانین تلفیق‌شده برای درخواست‌های متعدد مجوز اقامت به چهار قطعه عکس با فرمت ICAO نیاز دارند[2]. آن‌ها ابعاد یا سایر جزئیات پرتره را مشخص نمی‌کنند.

منابع ذکرشده دلایل رد عکس یا قوانین کیفیت پرتره را فهرست نمی‌کنند[1][2].

پرسش‌های متداول

برای عکس مجوز اقامت سن مارینو چه اندازه‌ای لازم است؟

منابع ذکرشده اندازه عکس را مشخص نکرده‌اند. برش ⁦۳۵ × ۴۵⁩ میلی‌متر رویه رایجی است، نه یک الزام رسمی[1][2].

چند قطعه عکس باید تحویل دهم؟

قوانین رسمی تلفیق‌شده برای درخواست‌های متعدد مجوز اقامت به چهار قطعه عکس با فرمت ICAO نیاز دارند[2].

آیا می‌توانم عکس را در خانه بگیرم؟

منابع ذکرشده مشخص نمی‌کنند چه کسی باید عکس را بگیرد یا آیا باید چاپ شود یا به صورت دیجیتال ارسال شود[1][2]. درباره فرمت مناسب درخواست خود از Ufficio Stranieri بپرسید.

از چه رنگ پس‌زمینه‌ای باید استفاده کنم؟

مرجع صدور به عکس‌های پاسپورتی با فرمت ICAO نیاز دارد اما رنگ پس‌زمینه را در اسناد ذکرشده مشخص نمی‌کند[1][2]، بنابراین یک پس‌زمینه ساده و روشن بهترین گزینه است.

آیا مرجع صدور ارتفاع مشخصی برای سر تعیین می‌کند؟

ارتفاع سر توسط مرجع صدور در قوانین رسمی تعیین نشده است[1][2].