ترینیداد و توباگو

عکس درخواست وضعیت اقامت ترینیداد و توباگو (⁦۳۵×۴۵⁩ میلی‌متر)

اندازه مورد نیاز: ⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ). عکس شما روی دستگاهتان پردازش می‌شود.

مرجع صادرکننده یک اندازه عکس مشخص برای این مدرک منتشر نکرده است، بنابراین استودیو از اندازه‌ای که بیشترین درخواست را دارد استفاده می‌کند. قبل از درخواست، قوانین فعلی را با مرجع یا سازمانی که آن را صادر می‌کند بررسی کنید.

عکسی انتخاب نشده است

یک پرتره از گوشی خود بارگذاری کنید یا با دوربین خود عکس بگیرید.

هنوز عکسی انتخاب نشده است.

الزامات عکس

  • اندازه: ⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ)
  • اندازه سر: توسط مرجع صادرکننده تعیین نشده است
  • پس‌زمینه: سفید
  • حریم خصوصی: روی دستگاه شما پردازش می‌شود؛ عکس بارگذاری نمی‌شود

پس‌زمینه

یک رنگ تأییدشده پشت خود قرار دهید. این کار روی دستگاه شما انجام می‌شود.

مشخصات رسمی

نام رسمیدرخواست دریافت وضعیت اقامت در ترینیداد و توباگو
نحوه ارائهعکس چاپ‌شده
اندازه عکس⁦35×45⁩ میلی‌متر (⁦1.38×1.77⁩ اینچ)
ارتفاع سر (از چانه تا بالای سر)توسط مرجع تعیین نشده است
پس‌زمینهسفید
عینکآن را درآورید، مگر به دلایل پزشکی امکان‌پذیر نباشد
پوشش سرفقط به دلایل مذهبی یا پزشکی، با صورت کاملاً نمایان
حالت چهرهخنثی، دهان بسته، چشم‌ها باز

الزامات عکس درخواست وضعیت اقامت در ترینیداد و تباگو

آماده‌سازی درخواست شما برای وضعیت اقامت در ترینیداد و تباگو بر اساس فرم شماره ۶ مقررات مهاجرت به عکس‌های خاصی نیاز دارد[1]. شما می‌توانید از ابزار بالا برای کمک به قالب‌بندی صحیح چاپ‌های خود استفاده کنید.

اندازه رسمی و قوانین مدارک

آماده‌سازی درخواست اقامت شما در ترینیداد و توباگو نیازمند عکس‌های خاصی تحت فرم شماره ۶ آیین‌نامه مهاجرت است[1]. مرجع صادرکننده هیچ اندازه رسمی واحدی را اعلام نمی‌کند، اما استودیوها اندازه ⁦۳۵×۴۵⁩ میلی‌متر (⁦۱.۳۸×۱.۷۷⁩ اینچ) را به عنوان پرکاربردترین اندازه در نظر می‌گیرند[2][1]. شما باید پیش از ارسال مدارک خود، همواره این الزامات را با دفتر صادرکننده تأیید کنید.

درخواست اقامت شما به چهار قطعه عکس یکسان در اندازه پاسپورت تحت فرم شماره ۶ آیین‌نامه مهاجرت نیاز دارد[1]. وزارت امنیت داخلی بر این رویه‌های مهاجرتی نظارت دارد[2]. تمام دستورالعمل‌ها را به دقت بررسی کنید تا روند درخواست شما بدون تاخیرهای غیرضروری به جلو پیش برود.

پس‌زمینه و نورپردازی

مقررات رنگ پس‌زمینه دقیقی را برای عکس شما تعیین نمی‌کند[1]. هنگامی که عکس خود را در خانه می‌گیرید، سعی کنید مقابل یک دیوار ساده و روشن با نور یکنواخت که مستقیماً به صورت شما می‌تابد بایستید. برای جلوگیری از ایجاد سایه‌های تند در پشت سر خود، رو به پنجره بایستید یا از یک لامپ ملایم استفاده کنید. نور مناسب به اداره کمک می‌کند تا اجزای صورت شما را به وضوح و بدون لکه‌های تاریک یا بازتاب نور ببیند.

دوربین خود را در ارتفاع ثابت چشم، در فاصله حدود یک تا یک و نیم متری صورت خود نگه دارید. از فلاش گوشی استفاده نکنید، زیرا ممکن است انعکاس‌های درخشانی روی پوست شما یا سایه‌های عجیبی روی دیوار پشت سرتان ایجاد کند.

ارتفاع سر و موقعیت چهره

مقامات قانون دقیق و مشخصی برای ارتفاع سر در این درخواست تعیین نکرده‌اند[1]. سر خود را صاف نگه دارید و با وضعیتی خنثی مستقیماً به لنز دوربین نگاه کنید. می‌توانید از یک دوست یا یکی از اعضای خانواده بخواهید عکس را بگیرد تا صورت شما در قاب نهایی واضح و طبیعی به نظر برسد.

از کج کردن سر به بالا، پایین یا پهلو خودداری کنید. صورت خود را در مرکز قاب قرار دهید تا شانه‌ها و قسمت بالای سینه شما همچنان قابل مشاهده باشند. مطمئن شوید که موهایتان چشم‌ها یا صورت شما را نمی‌پوشانند تا دفتر صادرکننده بتواند به راحتی شما را شناسایی کند.

عینک، پوشش سر و حالت چهره

قوانین رسمی الزامات خاصی را برای عینک یا پوشش سر ذکر نمی‌کنند[1]. اگر هر روز عینک می‌زنید، مطمئن شوید که هیچ بازتاب نوری روی عدسی‌های عینک وجود ندارد و چشم‌های شما کاملاً برای دوربین قابل مشاهده هستند. قوانین مربوط به حالت چهره و وضعیت دهان نیز توسط مرجع تعیین نشده‌اند[1].

هنگام گرفتن عکس سعی کنید چهره خود را آرام و طبیعی نگه دارید. بیش از حد لبخند نزنید یا اخم نکنید، و در صورت امکان دهان خود را به طور طبیعی ببندید تا ظاهر خنثی مطابق با دستورالعمل‌های استاندارد شناسایی حفظ شود.

قوانین مربوط به کودکان و افراد تحت تکفل

متقاضیان تحت تکفل از همان الزامات عکس در اندازه پاسپورت بزرگسالان پیروی می‌کنند[1]. اگر از یک نوزاد یا کودک نوپا عکس می‌گیرید، او را به صورت مسطح روی یک ملحفه ساده روی زمین بخوابانید یا از صندلی خودرو که با یک پتو ساده پوشانده شده است استفاده کنید. مطمئن شوید که صورت کودک کاملاً مشخص است و نور اتاق روشن و یکنواخت است.

ممکن است برای نگه داشتن آرام کودک هنگام گرفتن عکس به کمک بزرگسال دیگری نیاز داشته باشید. چندین عکس بگیرید تا یکی را که در آن کودک با چهره‌ای باز و چشم‌های گشاده به دوربین نگاه می‌کند به دست آورید.

چاپ عکس‌ها

برای ارسال مدارک به نسخه‌های چاپ‌شده نیاز است و آپلود دیجیتال پذیرفته نمی‌شود[2][1]. شما باید چهار قطعه عکس یکسان را برای قرار دادن در بسته درخواست فیزیکی خود چاپ کنید[1]. می‌توانید از ابزار بالا برای تنظیم عکس برش‌خورده خود روی یک برگه استاندارد ⁦۴×۶⁩ اینچی استفاده کنید.

آن برگه دیجیتال را به یک کیوسک چاپ محلی ببرید و به عنوان یک عکس معمولی چاپ کنید، سپس عکس‌ها را با احتیاط با قیچی ببرید. مطمئن شوید که عکس‌های چاپ‌شده را قبل از تحویل دادن همراه با فرم‌های خود خم نمی‌کنید یا آسیب نمی‌زنید.

دلایل رایج رد شدن عکس‌ها

اگر نورپردازی خیلی تاریک باشد یا تصویر تار باشد، عکس‌های درخواست اغلب رد می‌شوند. مطمئن شوید که تصویر شما واضح، روشن و با کیفیت بالا روی کاغذ مخصوص عکس چاپ شده است. اگر سایه‌ها ویژگی‌های صورت شما را پنهان کرده‌اند یا چشم‌هایتان پوشیده شده‌اند، ممکن است اداره از شما بخواهد عکس جدیدی ارائه دهید.

بررسی کنید که دقیقاً تعداد نسخه‌های یکسانی را که مقررات الزام کرده است چاپ کرده باشید[1]. وقت گذاشتن برای آماده‌سازی صحیح عکس، در وقت شما صرفه‌جویی می‌کند و از تاخیر در روند پرونده اقامت شما جلوگیری می‌کند.

پرسش‌های متداول

برای عکس وضعیت اقامت در ترینیداد و توباگو چه اندازه‌ای لازم است؟

این مقررات به عکس‌های در اندازه پاسپورت نیاز دارد اما ابعاد مشخصی را تعیین نمی‌کند[1]. برش ⁦۳۵×۴۵⁩ میلی‌متر یک قالب کاربردی است، نه یک اندازه رسمی.

چه تعداد عکس باید همراه با درخواست خود ارسال کنم؟

شما به چهار قطعه عکس یکسان در اندازه پاسپورت تحت فرم شماره ۶ آیین‌نامه مهاجرت نیاز دارید[1].

آیا ارسال عکس دیجیتال پذیرفته می‌شود؟

ارسال مدارک مستلزم عکس‌های چاپ‌شده است و فایل‌های دیجیتال پذیرفته نمی‌شوند[2][1].

از چه رنگ پس‌زمینه‌ای برای عکس استفاده کنم؟

مقررات رنگ پس‌زمینه دقیقی را برای عکس تعیین نمی‌کند[1].

آیا کودکان باید از همان قوانین بزرگسالان پیروی کنند؟

متقاضیان تحت تکفل از همان الزامات عکس در اندازه پاسپورت پیروی می‌کنند[1].